ตอนที่ 0128

เจียงอวี๋ม่านถลึงตาใส่เขา รับลูกชายมาจากอ้อมกอดเขา แล้วเอาหน้าไปถูไถกับผมเส้นอ่อนนุ่มของเสี่ยวอี้

บนตัวเด็กน้อยมีกลิ่นหอมของน้ำนม เมื่อได้กลิ่นนี้ อารมณ์ของเธอก็สงบลงไม่น้อย ในที่สุดก็พอกดข่มความคิดเหล่านั้นลงไปได้บ้าง ใบหน้าไม่แดงก่ำเหมือนเมื่อครู่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น พอมาลองคิดดูให้ดี ก็ไม่มีอะไรต้องรู้สึกทำตัวไม่ถูกเสียหน่อย เป็นสามีภรรยากันมาตั้งนานแล้ว มันก็น่าจะเหมือน ๆ กับครั้งก่อน ๆ นั่นแหละ

เมื่อคิดได้เช่นนี้ สีหน้าของเจียงอวี๋ม่านก็ยิ่งดูสงบเยือกเย็นขึ้น

ตอนที่สบตากับฟู่จิ่งเฉินก็ไม่รู้สึกประหม่าอีกต่อไป

แต่ความจริงก็เป็นเครื่องพิสูจน์แล้วว่า เธอประเมินตัวเองสูงเกินไปหน่อย

กระทั่งตกดึก ตอนที่เหนื่อยจนไม่อยากจะขยับตัว เธอถึงได้สัมผัสด้วยตัวเองว่าเขาน่ากลัวขนาดไหน