กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เจียงอวี๋ม่านยื่นมือไปวาดวงกลมบนหน้าอกของเขา “ดีตรงไหน?”
ท่ามกลางความมืดมิด น้ำเสียงของฟู่จิ่งเฉินแฝงไปด้วยความอ่อนโยน “แม่บอกแล้วว่า วันนี้คุณเป็นคนต้มน้ำ ต้มน้ำขิง”
“ฉันก็นึกว่าเรื่องอะไรเสียอีก”
เจียงอวี๋ม่านจงใจพูด “ถ้าฉันรู้ว่าคุณไม่หนาวเลยสักนิด ฉันก็คงไม่ต้มน้ำให้คุณหรอก”
ชะงักไปครู่หนึ่งแล้วเสริมว่า “ไม่อย่างนั้นก็คงไม่ถูกคุณลวกเอาหรอก”
ฟู่จิ่งเฉินยิ้มอย่างจนใจ เธอยังจำความแค้นตอนแช่เท้าเมื่อกี้ได้อยู่นี่เอง
แต่เขาก็รู้ว่าภรรยาของตัวเองกำลังปากไม่ตรงกับใจ มิฉะนั้นเมื่อกี้ก็คงไม่เร่งให้เขาไปอาบน้ำร้อน
ภรรยาของเขาสนใจเขา
เมื่อคิดถึงเรื่องเหล่านี้ เขาก็เอ่ยรับปาก “ความผิดของผมเอง คราวหน้าผมจะลองทดสอบอุณหภูมิน้ำก่อนแน่นอน”