กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
โจวอวิ๋นอยู่บ้าน มองดูตระกูลฟู่ถือเนื้อหมูป่าออกจากบ้าน และมองพวกเขาจับแม่ไก่แก่กลับมาตั้งมากมาย
อีกทั้งเสียงที่ป้าหลี่คุยกับคนอื่นก็ไม่ได้เบาเลย คนทั้งลานบ้านต่างได้ยินกันชัดเจน
เธอเองก็ย่อมได้ยินเช่นกัน จึงถักสเวตเตอร์ไปพลางพูดจาประชดประชัน “แม่ไก่แก่เยอะขนาดนี้ เธอจะกินหมดหรือ”
พอได้ยินว่าเอาเนื้อหมูป่าไปแลกแม่ไก่แก่อย่างขาดทุน ยายไช่ก็มีสีหน้าเสียดายเนื้อสุดๆ
“ฉันว่าแล้วเชียวว่านี่ไม่ใช่คนรู้จักใช้ชีวิต เนื้อหมูป่าคือเนื้อล้วนๆ ไก่พวกนี้ถอนขนออกแล้วจะเหลือสักเท่าไร นี่ไม่เห็นเนื้อเป็นเนื้อเลยจริงๆ!”
ยายไช่ไม่ใช่คนเลือกกิน ในสายตาเธอ การที่ตระกูลฟู่เอาเนื้อหมูป่าไปแลกแม่ไก่แก่ ถือเป็นการถอดกางเกงผายลม ทำเรื่องซ้ำซ้อนโดยแท้