กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
โจวอวิ๋นขมวดคิ้วยืนอยู่ตรงหน้าประตู จ้องมองอิฐดินในลานบ้าน แล้วก็สังเกตเห็นเจียงอวี๋ม่าน แววตามีแต่ความรำคาญใจ
เธอจงใจบ่นกระทบกระเทียบ “เอาของมาวางไว้หน้าประตูตั้งมากมายขนาดนี้ ยังจะให้คนอื่นเดินผ่านไปได้ไหมเนี่ย?”
น้ำเสียงของเธอมักจะแหลมปรี๊ดมาแต่ไหนแต่ไร แถมยังเสียงดัง เจียงอวี๋ม่านตกใจจนหัวใจเต้นผิดจังหวะไปหนึ่งจังหวะ
เมื่อหันหน้ากลับมา มองดูอิฐดินที่หน้าประตูแวบหนึ่ง ยืนยันได้ว่าทั้งหมดวางอยู่หน้าประตูบ้านตัวเอง จึงแค่นยิ้มเย็นชา
“ของวางอยู่หน้าประตูบ้านฉัน ไปเกะกะอะไรเธอหรือไง? ทำไม ก่อนหน้านี้ลูกชายของเธอแอบลอบเข้าไปในบ้านของฉัน เป็นไปได้ไหมว่า ผู้ใหญ่บ้านเธอเองก็วางแผนจะเข้าไปเหมือนกัน?”