กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ตอนที่พูดประโยคนี้ สีหน้าของเจียงอวี๋ม่านนั้นสงบนิ่ง ราวกับแค่กำลังบอกเล่าความจริงประการหนึ่ง
แต่คนอื่นๆ ต่างเบิกตากว้าง พากันคิดว่าเธอกำลังละเมอพูด
นี่เธอฟังประโยคเมื่อกี้ไม่ชัด หรือว่าถูกกระทบกระเทือนจิตใจอย่างหนัก จนไม่กล้าเผชิญหน้ากับความเป็นจริงนี้?
มารดาตระกูลเหยาเอ่ยขึ้นเป็นคนแรก “ลูกสะใภ้ตระกูลฟู่ เมื่อกี้เธอฟังไม่ชัดเหรอ? ท่านผู้อำนวยการกับอาจารย์ก็บอกแล้วนี่ ว่าภูมิหลังทางชนชั้นไม่ดีก็เป็นครูไม่ได้”
คนเราย่อมแบ่งแยกความสนิทสนม นางย่อมต้องใส่ใจลูกสาวของตัวเองมากที่สุด จึงอดรนทนไม่ไหวอยากจะจัดการเรื่องงานของลูกสาวให้เรียบร้อยโดยเร็ว
เหยาซือเหมิงไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา แต่สายตาที่มองมาก็แฝงไปด้วยความสมเพชเวทนาไม่ต่างกัน