กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
พอเจียงอวี๋ม่านเห็นเขา ก็อดไม่ได้ที่จะถลนตาใส่เขาอย่างแรง
ฟู่จิ่งเฉินนั่งลง “ภรรยา ยังปวดตัวอยู่ไหม?”
เจียงอวี๋ม่านหัวเราะด้วยความโมโห “ฟู่จิ่งเฉิน คุณยังเป็นคนอยู่ไหม?”
“เมื่อก่อนเอาแต่เรียกฉันว่า ‘คุณ’ พอผ่านเมื่อคืนไป ตอนนี้ยอมเรียกภรรยาแล้วเหรอ?”
ฟู่จิ่งเฉินเม้มริมฝีปากแน่น “เมื่อคืนคุณก็... ชอบมากเหมือนกันนี่”
“เพี๊ยะ!”
ยังไม่ทันที่สามคำนี้จะหลุดออกจากปาก เจียงอวี๋ม่านก็ยื่นมือไปปิดปากเขาไว้ซะก่อน
หน้าแดงระเรื่อ “หุบปากเลยนะ ยังมีอะไรให้กินอีกไหม? ฉันหิวแล้ว”
อย่าดูถูกว่าเธอใกล้จะเป็นแม่คนแล้วนะ แต่เนื้อแท้ข้างในยังเป็นสาวพรหมจรรย์ที่แสนบริสุทธิ์อยู่เลยนะ
“ม่านม่าน เธอตื่นหรือยัง?” ในตอนนั้นเอง เสียงของมารดาตระกูลฟู่ก็ดังมาจากนอกประตู