กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เสียงนี้ดังมากจนแทบทุกคนได้ยิน
คนครอบครัวตระกูลฟู่ก็ได้ยินเช่นกัน สีหน้าซีดเผือดแล้วลุกขึ้นพรวด “คุณว่าอะไรนะ”
“ลูกสะใภ้บ้านคุณไปซักผ้าที่ริมแม่น้ำ แล้วไม่รู้เป็นยังไงถึงตกแม่น้ำไปแล้ว”
เมื่อฟู่จิ่งเฉินได้ยินดังนั้น ราวกับตกลงไปในถ้ำน้ำแข็งทันที เขาทิ้งเคียวในมือแล้ววิ่งไปที่ริมแม่น้ำสุดฝีเท้า
ม่านม่าน... คุณอย่าเป็นอะไรไปเด็ดขาดนะ!
ตอนนี้ในใจเขาทั้งร้อนรนทั้งเสียใจ ถ้าเมื่อวานเขารับปากคำขอของเธอ พาเธอไปภูเขาด้านหลัง ก็คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น!
ทั้งหมดเป็นความผิดของเขาเอง
แต่ตอนนี้ต่อให้รู้สึกผิดไปก็เปล่าประโยชน์ เขาเพียงแค่อยากจะไปให้เร็วกว่านี้ เพื่อที่จะได้ไปอยู่เคียงข้างเธอโดยเร็ว
พวกฟู่หว่างซานก็วิ่งตามไปติด ๆ