ตอนที่ 0029

คนที่กำลังมองดูอยู่ในเวลาเดียวกันยังมีหยางอันฝูที่อยู่แปลงนาข้าง ๆ

เวลานี้เป็นเวลาทานมื้อเที่ยง ครอบครัวของเขากำลังแทะหมั่นโถวข้าวโพดที่ห่อมาจากบ้าน

มันทำมาจากแป้งข้าวโพดผสมกับผักป่า แห้งฝืดคอมาก

ไม่มีข้อเปรียบเทียบก็ไม่มีความเจ็บปวด

เมื่อได้กลิ่นหอมที่ลอยมาจากแปลงนาข้าง ๆ หยางอันฝูก็กัดหมั่นโถวในปากอีกคำ

ยิ่งรู้สึกว่ามันกลืนไม่ลง “ของแบบนี้กินไปมันจืดชืดจริง ๆ!”

พูดไปพลาง ก็มองไปทางครอบครัวนั้นพลาง

ภรรยาบ้านเขาก็สวย ทำอาหารก็เก่ง

ก็ไม่รู้ว่าทำอะไร กลิ่นถึงหอมขนาดนี้!

โจวอวิ๋นกินหมั่นโถวข้าวโพดด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ “มีแป้งข้าวโพดให้กินก็ดีแค่ไหนแล้ว ยังจะมาเลือกกินอะไรอีก?”