เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
“หล่อนไม่ได้มาเลย ดีไม่ดีอาจจะยังนอนหลับอุตุอยู่ในห้องด้วยซ้ำ” โจวอวิ๋นเบ้ปากพูด
เมื่อเช้าตอนออกจากบ้าน เธอเห็นคนในครอบครัวตระกูลฟู่ทุกคน ยกเว้นเจียงอวี๋ม่านคนเดียวที่ไม่เห็น
“อะไรนะ” ทุกคนตกใจจนแทบอ้าปากค้าง “หล่อนยังจะไม่มาเข้างานอีกเหรอ”
แต้มแรงงานจากการลงแปลงนาผูกติดกับธัญโภค ต้องใจกล้าหน้าด้านขนาดไหน ถึงกล้านอนหลับอุตุอยู่ในห้องได้
เอาแต่นอนอยู่บ้านทั้งวัน ธัญพืชมันจะร่วงลงมาจากฟ้าเองได้หรือไง
“ทำไมจะทำไม่ได้ล่ะ” โจวอวิ๋นพูดอย่างหงุดหงิด “ยังไงซะก็ไม่ใช่คนที่จะใช้ชีวิตครอบครัวรอดหรอก”
บรรดาป้า ๆ น้า ๆ ที่นั่งอยู่ด้วยกันเบิกตากว้าง “แบบนี้ก็ใช้ชีวิตไม่เป็นเกินไปแล้ว ไม่ยอมลงแปลงนาหาแต้มแรงงาน ธัญพืชของครอบครัวจะพอประทังไปถึงช่วงเก็บเกี่ยวฤดูร้อนได้ยังไง จะให้ไปกินลมกินแล้งหรือไง”