ตอนที่ 0011

ออกจากสถานีรถไฟ ครอบครัวก็พบคนที่มารับพวกเขาไปยังกองพลน้อยสือเหนี่ยนจื่ออย่างรวดเร็ว

เป็นชายหนุ่มที่กำลังบังคับรถเทียมลา

รถเทียมลาไม่ใหญ่ ด้านบนวางม้านั่งไว้สองสามตัวอย่างง่าย ๆ คนปกติขึ้นไปนั่งก็ยังโยกเยกไปมา

ครอบครัวตระกูลฟู่วางสัมภาระขึ้นรถ กลัวเจียงอวี๋ม่านจะนั่งไม่อยู่ จึงกระจายนั่งล้อมรอบเธอ

ฟู่จิ่งเฉินยังจงใจยื่นมือไปค้ำตรงหน้าเธอ เพื่อให้เธอจับได้สะดวก

ฟู่หว่างซานมองแผ่นไม้บาง ๆ ของรถแล้วรู้สึกกังวลเล็กน้อย จึงถามชายหนุ่มคนบังคับรถว่า “สหาย เมื่อไหร่พวกเราจะถึงกองพลน้อยสือเหนี่ยนจื่อ”

ชายหนุ่มตอบว่า “นั่งรถเทียมลาต้องใช้เวลาครึ่งชั่วโมง”