ตอนที่ 0004

ที่ชั้นบน ฟู่จิ่งเฉินลากเจียงอวี๋ม่านเข้าไปในห้อง แล้วก็ปิดประตูดังปัง

“คุณทำอะไรเนี่ย” ทันทีที่เข้ามาในห้อง เจียงอวี๋ม่านก็พูดขึ้นว่า “คุณปล่อยฉันนะ”

ฟู่จิ่งเฉินไม่เพียงไม่ปล่อยมือ แต่ยังจับแน่นขึ้นกว่าเดิม ดึงเธอเข้ามาใกล้จนใบหน้าของทั้งสองแทบจะแนบชิดกัน

สายตาของเขาดูน่ากลัวอย่างหาได้ยาก เขาเน้นเสียงทีละคำ “เจียงอวี๋ม่าน เธออายบ้าไปแล้วเหรอ”

เมื่อนึกถึงตอนที่เธออยู่บนโต๊ะอาหาร แล้วบอกต่อหน้าทุกคนในครอบครัวว่าจะลงชนบท เขาก็รู้สึกเหมือนมีไฟกองหนึ่งกำลังแผดเผาอยู่ในอก

หลังจากแต่งงานกัน เวลาเธอจะไปไหนก็ต้องมีรถยนต์รับส่ง เรื่องที่ทำให้เธอปวดหัวที่สุดในแต่ละวันคือจะใส่เสื้อผ้ากระโปรงชุดไหนดี จะไปเที่ยวที่ไหนดี

คนแบบนี้ จะไปทนชีวิตในชนบทได้อย่างไร