กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 289 จันทร์บนฟ้า: เอื้อมคว้าจันทร์กระจ่างมิอาจได้ (4)
หลังจากนั้นจิ่งเป่ยก็นอนพักรักษาตัวอยู่บนเตียงอย่างว่าง่ายเป็นเวลาสองเดือนจริง ๆ
ทว่าสองเดือนนี้เขาก็มิได้ปล่อยให้เวลาผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์โดยไม่ทำสิ่งใดเลย
แต่เขากลับทำเครื่องหมายจุดที่บรรดาศิษย์น้องชายและศิษย์น้องหญิงเหล่านั้นอาจจะอยู่ลงบนแผนที่
รอจนกระทั่งสองเดือนผ่านไป ไป๋อ้ายมาตรวจดูอาการของเขา จึงทราบว่าครานี้รักษาชีวิตของเขาไว้ได้แล้วจริง ๆ ต่อไปเพียงแค่พักผ่อนให้ดีก็เพียงพอแล้ว
แต่ไป๋อ้ายก้าวขาหน้าจากไป จิ่งเป่ยก็ก้าวขาหลังออกจากสำนักไปเช่นกัน
ทุกคนล้วนไม่รู้ว่าเหตุใดเขาจึงออกไปทำภารกิจทั้งที่บาดแผลยังไม่หายดี
คนที่จิ่งเป่ยพาไปในครานี้ล้วนเป็นศิษย์ชั้นยอดของสำนัก