ตอนที่ 267 ตอนพิเศษ: บทแห่งสิบปี (12)

ตอนที่ 267 ตอนพิเศษ: บทแห่งสิบปี (12)

หลังจากเฮ่อเถาดื่มยาจนหมด นางก็รู้สึกว่ายานี้มีบางอย่างผิดปกติ มียาที่ไหนแสบร้อนปากกันเล่า

“รสชาติเป็นอย่างไรบ้าง” ไป๋อ้ายถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“แสบร้อนปากเล็กน้อย นอกนั้นก็ยังพอทำใจได้” เฮ่อเถาเม้มปาก มันก็ไม่ได้ดื่มยากเย็นถึงเพียงนั้น

“เก่งกาจถึงเพียงนี้เชียวหรือ ข้าเพียงแตะต้องโดน มือก็ยังลอกไปชั้นหนึ่ง เจ้าดูสิ” ไป๋อ้ายยังยื่นมือมาตรงหน้าเฮ่อเถา ปลายนิ้วชี้ของนางถูกกัดกร่อนไปแล้วจริง ๆ ปากแผลยังเปิดเห็นเป็นขอบขาว เห็นได้ชัดว่าบาดแผลคงแช่น้ำมาอีก

“เรื่องนี้เกี่ยวกับข้าอย่างไรกัน ข้าไปเก่งกาจตั้งแต่เมื่อใด” เฮ่อเถาไม่เข้าใจ

“แผลของข้านี้ก็คือรอยแผลที่ถูกยาที่เจ้าดื่มกัดกร่อนมา เจ้ากลับไม่เป็นอะไรเลยแม้แต่น้อย” ไป๋อ้ายประหลาดใจ และมิได้ปิดบังเฮ่อเถา