ตอนที่ 262 ตอนพิเศษ: บทสิบปี (7)

ตอนที่ 262 ตอนพิเศษ: บทสิบปี (7)

ย่อมแน่นอนว่าเฮ่อเถาก็มิใช่คนที่หลงใหลในความหล่อเหลาไปวัน ๆ นางยังคงมีสติอย่างยิ่ง

อย่างไรเสียตนเองก็เป็นผู้เป็นอมตะ มีอายุขัยที่คนธรรมดามิอาจเทียบเคียงได้

เช่นนั้นนางย่อมไม่อาจใช้ชีวิตเหมือนคนธรรมดาได้อยู่แล้ว

อย่างน้อยเรื่องทำนองความรักนั้นย่อมเป็นไปไม่ได้

ทว่าหากเฮ่อเถาปล่อยวางกว่านี้อีกสักหน่อย ความจริงแล้วการมีรักสักหนก็คงไม่เป็นไรกระมัง

ถึงอย่างไรคนนี้สิ้นไป นางก็ยังหาคนต่อไปได้

แต่เมื่อมองใบหน้าของจิ่งเป่ย เฮ่อเถาก็ยื่นมือออกไปตบหน้าตนเองเบา ๆ

นางจะคิดเช่นนี้มิได้เด็ดขาด

หากเกิดอีกฝ่ายเพียงแค่นิสัยดีเกินไปเล่า?