ตอนที่ 257 ตอนพิเศษ: บทสิบปี (2)

ตอนที่ 257 ตอนพิเศษ: บทสิบปี (2)

เฮ่อเถาก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่า ศิษย์พี่ใหญ่แห่งสำนักเทียนจ้าวที่ตนเองเฝ้าสังเกตมาหลายวันผู้นี้ จะเป็นคนเช่นนี้ไปได้

เพราะไม่ว่าจะมองจากชาติตระกูลของลู่ชิง หรือฐานะและรูปลักษณ์ภายนอกในยามนี้ของเขา

ลู่ชิงก็ควรจะเป็นบุปผาบนยอดเขาสูงที่ไร้เทียมทานอย่างยิ่งชนิดนั้น

มิใช่นิสัยที่กอดขานางร้องขอให้ช่วยชีวิตอยู่ในเวลานี้

เฮ่อเถาบอกให้ลู่ชิงปล่อยมือ ชายชาตรีผู้นี้ก็ทิ้งก้นนั่งแหมะลงกับพื้นทันที

เรื่องนี้ทำให้เฮ่อเถาเกิดความเข้าใจต่อนิสัยใจคอของคนเราในอีกแง่มุมหนึ่ง

คนเราไม่อาจคาดเดานิสัยใจคอจากรูปลักษณ์ภายนอกได้เลยจริง ๆ

หลังจากเฮ่อเถากล่อมให้เขากลับไปได้แล้ว เฮ่อเถาจึงค่อยไปสืบหาข่าวคราวของลู่ชิงจากบรรดาสหายร่วมงาน

อย่างไรเสียลู่ชิงก็นับเป็นบุคคลโดดเด่นเลื่องชื่อของสำนัก