เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 255 แหงนหน้ามองขึ้นไป ฟ้าฉีกเสียแล้ว (อวสานเนื้อเรื่องหลัก)
เฮ่อเถาจ้องมองเศษกระดาษเหล่านี้ พลันเรียกคืนอย่างกะทันหัน
จดหมายที่เพิ่งฉีกขาดสะบั้นไปเมื่อครู่กลับคืนสู่สภาพเดิมอีกครั้ง
นางผลักจดหมายที่คืนสภาพสมบูรณ์แล้วไปตรงหน้ายงเหิงเบา ๆ
“คิดว่าเรื่องเหล่านี้พ่อของเจ้าคงบอกเจ้าหมดแล้ว เช่นนั้นข้าก็จะไม่กล่าวซ้ำความอีก เจ้าจงถือสิ่งนี้ไว้ ต่อไปชิงเหนี่ยวจะติดต่อกับเจ้า” เฮ่อเถามอบเครื่องสื่อสารสำหรับใช้ติดต่อเครื่องหนึ่งให้แก่ยงเหิง
“ทว่าเวลาที่จะติดต่อนั้นยังไม่แน่ชัด เจ้าจะมอบให้ลูกชายของเจ้า มอบให้หลานชายของเจ้าก็ได้ อย่างไรเสียชิงเหนี่ยวก็จะติดต่อกับเจ้า”
เฮ่อเถาอธิบายให้ยงเหิงฟังเล็กน้อย
ยงเหิงรับเครื่องสื่อสารนั้นมา ทว่าเขายังมิทันได้เอ่ยปากถาม เฮ่อเถาก็ยื่นป้ายคำสั่งมารอสูรให้แก่ยงเหิงอีก
“ยังมีสิ่งนี้ หากไม่ถึงคราที่เผ่ามนุษย์ไม่อาจต้านทานเผ่าอสูรได้แล้วย่อมมิอาจใช้ ข้าได้วางข้อจำกัดไว้แล้ว ขอเพียงถึงช่วงเวลาที่วิกฤตเพียงพอ ข้าจะรับรู้ได้ จากนั้นจะเปิดสิทธิ์การใช้งาน”
ยงเหิงรู้สึกว่าจู่ ๆ คำพูดของเฮ่อเถาก็มีมากมาย ราวกับกำลังสั่งเสียคำสั่งเสียอย่างไรอย่างนั้น