ตอนที่ 243 คราแรกนางยังนึกว่าแม่มดผู้นี้เป็นพวกใสซื่อไร้เดียงสาเสียอีก

ตอนที่ 243 คราแรกนางยังนึกว่าแม่มดผู้นี้เป็นพวกใสซื่อไร้เดียงสาเสียอีก

เซิ่งรุ่ยฮวาพาเฮ่อเถาเดินเข้าห้อง

ภายในห้องนี้ค่อนข้างเย็นเยียบ

ทั้งที่ยังคงเป็นฤดูร้อน ทว่าภายในห้องนี้กลับไร้ซึ่งไออุ่น

บนเตียงในห้องมีชายชราผมขาวผู้หนึ่งนอนอยู่

ยามนี้เขากำลังหลับสนิท ทว่าคล้ายกับจะสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง จึงลืมดวงตาคู่นั้นขึ้น

ดวงตาที่เดิมทีกระจ่างใส บัดนี้กลับเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยขุ่นมัว

ทว่าในชั่วพริบตาที่มองเห็นเฮ่อเถา กลับเปล่งประกายสว่างไสวออกมา

“ท่านมาแล้ว” ลู่เฉาเซิงเองก็มิคาดคิดว่าชั่วชีวิตของตนยังจะได้พบเฮ่อเถาอีกครา

“วิธีพูดจาของเจ้ากับบรรพชนของเจ้าเหมือนกันไม่มีผิด” เมื่อเฮ่อเถาได้ยินวาจาของลู่เฉาเซิง พลันหวนนึกถึงเมื่อร้อยกว่าปีก่อนยามที่นางไปพบลู่ชิง ลู่ชิงเองก็ทิ้งวาจาเช่นนี้ไว้ให้นางประโยคหนึ่ง