กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 241 ข้านึกว่าสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นเรื่องพื้นฐาน
ในสายตาของยงเหิง คนที่มีชีวิตอยู่มาหนึ่งพันปีอย่างเฮ่อเถา ย่อมแตกต่างจากคนธรรมดาไปนานแล้ว
บางทีความทรงจำเก่าก่อนจำนวนมากอาจค่อย ๆ เลือนรางไป
ที่สำคัญที่สุดคือ ยิ่งคนเรามีชีวิตอยู่นานเท่าใด ก็ยิ่งมักจะเลอะเลือนได้ง่าย
คนที่มีชีวิตอยู่มาหนึ่งพันปีเช่นเฮ่อเถา ก็คงมีเรื่องราวที่ต้องเสียใจภายหลังอยู่มากมายกระมัง
ทว่าเมื่อดูจากวิถีชีวิตและอุปนิสัยของเฮ่อเถาแล้ว กลับไม่เหมือนผู้ที่มีความรู้สึกเสียใจภายหลังต่อเรื่องใดเลย
ยิ่งยามที่นางเอ่ยถึงคนที่ตนเคยชอบ บนใบหน้ากลับไม่มีความเขินอายเลยแม้แต่น้อย หากมิใช่เพราะเฮ่อเถาบอกว่านางชอบคนผู้นี้ ยงเหิงย่อมดูไม่ออกอย่างแน่นอน