ตอนที่ 239 ทั่วทุกแห่งล้วนเต็มไปด้วยโอกาสทางธุรกิจจริง ๆ

ตอนที่ 239 ทั่วทุกแห่งล้วนเต็มไปด้วยโอกาสทางธุรกิจจริง ๆ

“นั่งลงเถิด หากข้าไม่มีบ้าน เจ้ามิใช่ว่าจะต้องไปร่อนเร่อยู่บนถนนใหญ่หรอกรึ ครั้งหน้าที่คิดจะมาพักก็จงหาข้ออ้างที่เหมาะสมกว่านี้เสีย” เฮ่อเถามองทะลุเล่ห์เหลี่ยมของเด็กคนนี้ได้ในปราดเดียว

ในฐานะผู้อาวุโสคนหนึ่ง เฮ่อเถาเองก็ยังสร้างความลำบากใจให้เด็กได้ลงคอ

เพียงแต่การจะพักอยู่กับนางมิได้ให้พักโดยไม่คิดมูลค่า

เฮ่อเถาไม่ได้เตรียมมื้อค่ำให้ยงเหิงเช่นกัน พอกินข้าวเสร็จก็ล้างชามและตะเกียบจนสะอาดหมดจด นางผลักมือเบา ๆ กล่องอาหารนี้ก็ลอยกลับไปหาเจ้านายของมันเอง

“จะพักอยู่กับข้ากี่วัน” เฮ่อเถากอดอก เอ่ยถามยงเหิงอย่างจริงจัง

“อาจจะครึ่งเดือน หรือไม่ก็อาจจะเป็นหนึ่งเดือน” ยงเหิงเองก็กระดากอายที่จะหน้าด้านหน้าทนอาศัยอยู่ที่นี่จริง ๆ

เขาเพียงแค่ค่อนข้างอยากรู้อยากเห็นในตัวคนอย่างเฮ่อเถาเท่านั้น