เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 235 ผู้ใดจะมุ่งหน้าสู่การต่อสู้โดยคิดว่าจะพ่ายแพ้กัน?
ว่ากันตามตรง จะให้เฮ่อเถาลงมือกับเด็กที่ยังเหลือเวลาอีกหนึ่งเดือนถึงจะอายุครบสิบสี่ปี นางย่อมลงมือไม่ลงจริง ๆ
หากทุบตีเบาไปก็ไม่หลาบจำ แต่หากลงมือหนักเกินไปก็ง่ายที่จะทำลายสภาพจิตใจให้พังทลาย
หากตีจนเด็กคนนี้ยอมแพ้ถอดใจไปเสียดื้อ ๆ แล้วเรื่องนี้จะนับเป็นความผิดของผู้ใดกันเล่า?
เฮ่อเถารู้สึกว่ายังคงต้องพูดคุยสื่อสารกันดี ๆ เสียก่อน ใช่ว่าเด็กทุกคนถูกตีแล้วจะว่านอนสอนง่ายเสียเมื่อไหร่
ยงเฉิงกลับไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย เอ่ยปากให้เฮ่อเถาไปสั่งสอนลูกชายของตนผู้นี้ได้โดยตรงทันที
อีกประเดี๋ยวก็สิบสี่แล้ว มิใช่สี่ขวบเสียหน่อย ทว่าบัดนี้ยังคงทำตามอำเภอใจตนเองอยู่อีก
แม้ว่ายงเฉิงในวัยสิบสี่ปีก็เคยไร้เดียงสาเอาเรื่องเช่นกัน