ตอนที่ 230 ทั้งสองคนไม่มีความเข้าขารู้ใจกันแม้แต่น้อยจริง ๆ

ตอนที่ 230 ทั้งสองคนไม่มีความเข้าขารู้ใจกันแม้แต่น้อยจริง ๆ

เซิ่นเจ๋อบอกให้เฮ่อเถารอสักประเดี๋ยว รอให้ร้านปิดในอีกครู่หนึ่งแล้วค่อยกลับบ้านไปด้วยกัน

ยามนี้ในมือเขามีเงินอยู่บ้างแล้ว ทั้งยังจ้างพ่อครัวและเสี่ยวเอ้อร์ เพียงแต่หลายครั้งเขาก็ยังคงลงครัวด้วยตนเอง

อย่างไรเสียร้านแห่งนี้เขาก็สร้างขึ้นมากับมือ

ย่อมแน่นอนว่า ในใจเขานั้น ผู้มีคุณูปการสูงสุดคือเฮ่อเถา เขาย่อมต้องขอบคุณเฮ่อเถาอยู่แล้ว

เพราะเฮ่อเถาเป็นผู้สอนให้เขาทำอาหาร

เซิ่นเจ๋อกำชับพ่อครัว เสี่ยวเอ้อร์ และหลงจู๊ในร้านเสร็จสิ้น ก็ลุกขึ้นเดินจากไป

ผู้คนในร้านต่างพากันสงสัยอยู่บ้าง แม่นางน้อยที่มาใหม่ผู้นี้มีความสัมพันธ์อันใดกับเจ้าของร้านกันแน่?

พวกเขาเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก แม้เจ้าของร้านจะมีความสัมพันธ์อันดีกับผู้คนในเมือง และหลายครอบครัวก็อยากจะยกแม่นางในเรือนตนแต่งให้แก่เซิ่นเจ๋อ