เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 223 ย่อมไม่นิ่งดูดายอย่างแน่นอน
เซิ่นเจ๋อยืนอยู่นอกหมู่บ้าน ยามเย็นที่ย่างเข้าสู่ฤดูคิมหันต์มีอาทิตย์อัสดงอันงดงามยิ่งนัก
เมื่อก่อนเขาก็ชอบดูอาทิตย์รุ่งและอาทิตย์ลับฟ้ามากเช่นกัน
ทว่าเขาไม่เคยพบเห็นยามตะวันตกดินที่งดงามปานนี้มาก่อน
ในขณะที่เขากำลังมองจนเหม่อลอย ท่านย่าคนหนึ่งที่ถือตะกร้าใส่ผักป่าก็เดินเข้ามา พลางเอ่ยปากถาม “แม่หนูน้อย มองสิ่งใดอยู่รึ”
เซิ่นเจ๋อได้ยินเสียงจึงดึงสติกลับมา ถึงเพิ่งตระหนักได้ว่าเมื่อครู่ท่านย่าเรียกเขาว่าแม่หนูน้อย
“ท่านย่า ข้าเป็นบุรุษขอรับ” เซิ่นเจ๋ออธิบาย นี่คือคนภายนอกสถาบันภูเขาวิญญาณคนแรกที่เขาได้พานพบ
เป็นคนธรรมดาแห่งเก้ามณฑล
ท่านย่าได้ยินเสียงของอีกฝ่ายเป็นบุรุษจริง ๆ ก็รู้สึกเก้อเขินอยู่บ้าง “เห็นเจ้าหน้าตาสะสวย ยังนึกว่าเป็นคุณหนูบ้านไหนเสียอีก ไฉนเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่คนเดียวเล่า”