เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 214 ต้องกราบเป็นอาจารย์ให้ได้!
เฮ่อเถาไม่ต้องกังวลเรื่องการสอบปลายปีอีกต่อไป ทั้งคนจึงผ่อนคลายลง
ยามที่หิมะแรกแห่งฤดูเหมันต์โปรยปราย มีมี่ก็ล้มป่วยหนักรอบหนึ่ง
แมวน้อยตัวนี้ที่มีชีวิตอยู่มาถึง 32 ปี ก็อ่อนแอลงอย่างยิ่งด้วยเหตุที่ดวงจิตราชันอสูรดับสูญไป
เมื่อเห็นมีมี่ค่อย ๆ ป่วยทรุดโทรมลง เดิมทีเฮ่อเถาคิดว่าเซิ่นเจ๋อจะทำใจยอมรับไม่ได้อยู่บ้าง
ในเมื่อคราวนั้นเขายังไม่ยินยอมแยกดวงจิตราชันอสูรออกมาเพื่อแมวน้อย บัดนี้เมื่อเห็นแมวน้อยร่อแร่ใกล้สิ้นใจ เซิ่นเจ๋อกลับมิได้มีสีหน้าโศกเศร้าอันใดเลย
ยังคงอุ้มมีมี่นั่งผิงแดดอยู่บนระเบียงในทุก ๆ วันดังเดิม
“ผู้อำนวยการสถาบันจะไม่ลองคิดหาวิธีอื่นอีกหรือ” เฮ่อเถาไม่เคยศึกษาวิจัยวิชาลับด้านนี้มาก่อนจริง ๆ จึงไม่มีวิธีช่วยดึงชีวิตมันกลับมาได้
แน่นอนว่านางสามารถใช้ยาหล่อเลี้ยงให้มีมี่กลายเป็นซากศพที่ยังขยับเขยื้อนได้ตัวหนึ่ง