ตอนที่ 208 มักมีสภาพจิตใจที่กลัวใต้หล้าจะไม่วุ่นวาย

ตอนที่ 208 มักมีสภาพจิตใจที่กลัวใต้หล้าจะไม่วุ่นวาย

เฮ่อเถาอุ้มมีมี่ขึ้นมาจากพื้น จ้องมองไปยังนัยน์ตาแนวตั้งของแมวตัวนี้

ยามนี้ดวงตาทั้งคู่ของมีมี่กระจ่างใส ไร้ซึ่งความขัดแย้งที่ไม่ใช่ของสัตว์โดยสิ้นเชิง

แม้บางคราจะรู้สึกจริง ๆ ว่าสายตาที่แมวตัวนี้มองตนนั้นดูประหลาดอยู่บ้าง

เพราะอย่างไรเสียตอนที่เฮ่อเถาอยู่ในยุคปัจจุบัน ถูกสัตว์ตัวเล็ก ๆ บางตัวจ้องมองก็มีความรู้สึกเช่นนี้เหมือนกัน

ดังนั้นเฮ่อเถาจึงมิได้เก็บมาใส่ใจ

ต่อให้แมวตัวนี้จะประหลาดจริง ๆ อย่างมากที่สุดเฮ่อเถาก็แค่คิดว่ามันน่าจะเป็นพวกแมวอสูรที่กำลังบำเพ็ญอยู่กระมัง

เพราะถึงอย่างไรสัตว์อสูรก็สามารถถูกนำมาเพาะเลี้ยงได้ เฮ่อเถาจึงมิได้สนใจ

ผู้อำนวยการสถาบันเลี้ยงแมวอสูรน้อยไว้สักตัวอะไรทำนองนั้น ทว่านางคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าวิญญาณที่บรรจุอยู่ภายในกายของแมวน้อยตัวนี้ จะเป็นวิญญาณที่มีชีวิตอยู่มาถึงสามพันปี