ตอนที่ 204 อย่าคุกเข่าให้ข้าเลย อายุจะสั้นเอา

ตอนที่ 204 อย่าคุกเข่าให้ข้าเลย อายุจะสั้นเอา

เฮ่อเถายามได้ยินคำขอบคุณของเด็กสาวกลับส่ายหน้า “ผู้ที่เจ้าควรขอบคุณเป็นคนแรกคือตัวเจ้าเอง การที่เจ้าจะไปถึงสถานที่แห่งหนึ่งได้ หนทางย่อมมีความสำคัญก็จริง ทว่าสิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าคือตัวเจ้าที่ก้าวเดินอยู่บนเส้นทางนั้น”

แววตาของเด็กสาวปรากฏความประหลาดใจ

เห็นได้ชัดว่านางไม่ค่อยเข้าใจคำพูดของเฮ่อเถาเท่าใดนัก

ถ้อยคำเหล่านี้เป็นครั้งแรกที่นางได้ยิน

นับตั้งแต่วันที่นางถูกชนชั้นสูงคัดเลือก ก็ถูกพร่ำสอนมาตลอดว่าทุกสิ่งที่นางมีล้วนเป็นตระกูลหลักประทานให้

หากปรารถนาจะมีชีวิตที่ดีขึ้นต่อไป ย่อมต้องพยายามทุ่มเทจงรักภักดีต่อตระกูลหลักให้มากยิ่งขึ้น

ดังนั้นนางจึงรู้ว่าสาเหตุที่ผู้อำนวยการสถาบันประกาศใช้กฎระเบียบใหม่ก็เป็นเพราะนักเรียนของผู้อำนวยการสถาบัน

และนักเรียนผู้นี้ก็คือคนที่ตนเองเพิ่งพบหน้าเมื่อหนึ่งชั่วยามก่อน