เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 192 เร่งไปเชิญอุลตร้าแมนมาสิบตัวโดยเร็ว
เซิ่นเจ๋อวางชามและตะเกียบลง มองดูเฮ่อเถาที่นั่งฝั่งตรงข้ามยังคงกินอยู่ ทั้งมิได้ลุกขึ้นเดินจากไปในทันที
เพียงแต่เขาไม่เคยร่วมโต๊ะกินข้าวกับผู้อื่นมาก่อน
กระทั่งไม่เคยมีผู้ใดได้นั่งเคียงบ่าเคียงไหล่เสมอตนเช่นนี้เลย
ไม่ว่าจะเป็นอาจารย์หรือนักเรียนของสถาบัน ล้วนไม่มีผู้ใดกล้านั่งลงเบื้องหน้าตน
ยามตนไปสอบถามฮั่วอวี้ซานเมื่อครานั้น ฮั่วอวี้ซานยังต้องปีนลงจากเตียงมาคุกเข่าตอบคำถามตนอยู่บนพื้น
มีเพียงเฮ่อเถาที่คล้ายติดแน่นอยู่กับเตียง ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
เรื่องนี้ทำให้เซิ่นเจ๋อรู้สึกใคร่รู้ในตัวเฮ่อเถาผู้นี้ยิ่งนัก
การรับเฮ่อเถาเป็นนักเรียนนั้น มีสาเหตุครึ่งหนึ่งมาจากความใคร่รู้ที่เซิ่นเจ๋อมีต่อเฮ่อเถา
ผ่านไปเช่นนี้ห้าหกวัน ผืนไร่นาของเฮ่อเถาก็ดำเนินการไปเกือบเสร็จสิ้น ทั่วทั้งลานเรือนแลดูเขียวชอุ่มไปทั่วผืน