ตอนที่ 180 โลกบำเพ็ญและเก้ามณฑลชะตาต่างกันโดยสิ้นเชิง

ตอนที่ 180 โลกบำเพ็ญและเก้ามณฑลชะตาต่างกันโดยสิ้นเชิง

ตั้งแต่เริ่มต้นเรียนรู้การทำกระดาษยันต์และน้ำหมึก ไปจนถึงภายหลังที่ได้ทดลองวาดอักขระจารึก

จะว่าไปแล้วอักขระจารึกก็คล้ายกับเคล็ดคำประโยคหนึ่งมากกว่า ซึ่งจำเป็นต้องตวัดวาดให้สำเร็จในเส้นเดียวตั้งแต่ต้นจนจบ

หากเกิดการชะงักงัน ยันต์แผ่นนั้นก็ถือว่าใช้การไม่ได้ทันที

อีกทั้งยามเขียนอักขระจารึกยังต้องถ่ายทอดพลังวิญญาณลงสู่แผ่นยันต์อย่างไม่ขาดสาย

ดังนั้นจิตใจจึงไม่อาจมีความหวั่นไหวผันผวนได้แม้แต่น้อย

นั่นหมายความว่า บรรดาผู้ที่เป็นนักอักขระยันต์ ล้วนมีอารมณ์ที่มั่นคงยิ่งนัก

จัดเป็นพวกคาปิบาราในหมู่ผู้บำเพ็ญเลยทีเดียว

เฮ่อเถารู้สึกว่ายามนี้ตนเองก็ถือว่ามีอารมณ์มั่นคงแล้วเช่นกัน

แน่นอนว่าหากเป็นเมื่อหนึ่งพันปีก่อน นางย่อมไม่มีทางทำได้เป็นแน่