ตอนที่ 162 เรื่องเฉพาะทาง ย่อมต้องให้คนเฉพาะทางเป็นผู้กระทำ

ตอนที่ 162 เรื่องเฉพาะทาง ย่อมต้องให้คนเฉพาะทางเป็นผู้กระทำ

“นักเรียนท่านนี้ โปรดตามข้ามาสักเที่ยว อธิบายให้ชัดแจ้งว่านี่คือสิ่งใด เจ้าไม่รู้หรือว่าที่นี่คือเขตห้ามใช้พลังวิญญาณ” รุ่นพี่ผู้นี้ก้าวขึ้นมาหมายจะพาตัวเฮ่อเถาไปทันที

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเครื่องประดับบนกายของเฮ่อเถาคือโทเท็มของเชื้อพระวงศ์ ก้นบึ้งดวงตาของเขาจึงปรากฏความลำพองใจขึ้นมาสายหนึ่ง

คนของเชื้อพระวงศ์ละเมิดกฎของสถาบัน เช่นนั้นเชื้อพระวงศ์ย่อมต้องกลายเป็นเรื่องน่าขันครั้งใหญ่

เฮ่อเถาได้ยินวาจาของรุ่นพี่ผู้นี้ ก็มองไปยังเขา “ข้ารู้สิ ข้ามิได้ใช้พลังวิญญาณ อีกทั้งข้าตรวจดูกฎสถาบันแล้ว ไม่มีข้อใดบอกว่าห้ามขี่รถ”

รุ่นพี่ผู้นั้นพอได้ยินวาจานี้ ย่อมไม่ยอมเชื่ออย่างแน่นอน เพราะความเร็วของเด็กสาวผู้นี้เมื่อครู่รวดเร็วกว่าการเดินหรือแม้กระทั่งการวิ่งเป็นอันมาก

หากมิใช่ว่านางใช้พลังวิญญาณ จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะทำเช่นนี้ได้