ตอนที่ 130 เจ้าก็สกปรกเกินไปแล้ว

ตอนที่ 130 เจ้าก็สกปรกเกินไปแล้ว

ไห่เซิ่นเห็นว่าเฮ่อเถาจะเลี้ยงดูเอง ก็โบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน

“หากเลี้ยงจนเกิดความผูกพันขึ้นมา เจ้ายังจะตัดใจฆ่าลงรึ” ไห่เซิ่นเอ่ยถามเฮ่อเถากลับไป

“ตัดใจลงสิ เจ้าไม่ดูพวกเป็ด ไก่ ปลา ห่าน หมู แพะ วัว นั่นปะไร เลี้ยงจนโตแล้วก็ยังตัดใจฆ่าได้เลย” เฮ่อเถาหาได้ใส่ใจไม่

ทว่าพอย้อนคิดดูอีกที พวกเป็ด ไก่ ปลา ห่าน เหล่านั้นก็มิได้อยู่ใต้สายตาของเผ่ามนุษย์ตลอดเวลา ย่อมตัดใจฆ่าได้เป็นธรรมดา

แต่หากเลี้ยงไว้ข้างกายประหนึ่งสัตว์เลี้ยง เช่นนั้นคงตัดใจไม่ลงจริง ๆ

คิดไปคิดมา พวกนางหนึ่งคนหนึ่งมารก็ล้วนไม่มีประสบการณ์เลี้ยงสัตว์ตัวเล็ก ๆ ปล่อยให้เสียวฮั่วเป็นผู้เลี้ยงดูไปนั่นแหละดีแล้ว

เฮ่อเถาจ้องมองสัตว์อสูรมารตนนั้นอยู่ครึ่งเดือน ไห่เซิ่นก็คร้านจะสนใจนางแล้ว

จนกระทั่งมีอยู่วันหนึ่ง ขณะที่ไห่เซิ่นกำลังดื่มชาอยู่ หันกลับมาจะสนทนากับเฮ่อเถา กลับพบว่าเฮ่อเถาหายตัวไปเสียแล้ว