เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 113 เหตุการณ์ลูกแก้วบันทึกภาพนี้แท้จริงแล้วคือสิ่งใดกันแน่
เฮ่อเถามองดูท่าทางที่ทั้งร้อนรนทั้งโมโหทว่ากลับไม่กล้าบันดาลโทสะใส่ตนของเขาแล้ว ก็รู้สึกขบขันยิ่งนัก
เจ้าเหวินเจ้าผู้นี้ อย่าได้โมโหจนตายเพราะเรื่องนี้เสียเล่า
“ยามนี้จะทำเช่นไร เจ้าจะช่วยข้าออกไปอย่างไร” ยามนี้สิ่งที่เหวินเจ้าร้อนใจคือแม่นางน้อยผู้นี้จะพาตนออกไปอย่างไร
ตนกล่าววาจาเหล่านั้นออกไปแล้ว เวลานี้จึงไม่มีผู้ใดมาคอยเฝ้าเขา ต่างพากันไปหารือกันหมด
รอประเดี๋ยวคนมา ยิ่งจะหนีไปไม่ได้แล้ว
“จะร้อนรนถึงเพียงนี้ไปไย ผู้นี้รับปากเจ้าแล้วย่อมไม่หลอกลวงเจ้า” เฮ่อเถามองดูเหวินเจ้าที่ร้อนใจอย่างยิ่ง ก็เพียงรู้สึกว่าเขาช่างเป็นคนเก็บอารมณ์ไม่อยู่จริง ๆ
ไม่รู้จริง ๆ ว่าเผ่ามารพวกนั้นไปสรรหาคนมาได้อย่างไร
ทว่าขบคิดดูเพียงเล็กน้อยก็เข้าใจได้