เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 102 แม้เปียเส้นนั้นจะดูราวกับเชื่อมติดตายอยู่บนศีรษะก็ตาม
สัตว์อสูรมารตัวนั้นพุ่งจู่โจมเข้ามา เฮ่อเถายกมือขึ้นก็สกัดมันไว้กลางอากาศห่างออกไปหนึ่งเมตร
เมื่อสะบัดมืออีกครา สัตว์อสูรมารตัวนั้นก็ลอยกระเด็นออกไป
ส่วนจะตกถึงพื้นอย่างปลอดภัยได้หรือไม่นั้น ก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของโชคชะตาแล้ว
นั่นมิได้อยู่ในขอบเขตที่นางต้องนำมาขบคิด
รอจนกระทั่งช่วงบ่าย เฮ่อเถาจึงหาที่แห่งหนึ่งเพื่อพักผ่อน
ในยามนี้นางมิรู้เลยว่าผู้ที่ผ่านบททดสอบคนก่อนหน้าใช้เวลาไปกี่วัน
ทว่าลองคิดดูแล้ว สถานที่แห่งนี้มีขนาดหลายสิบตารางกิโลเมตร ตามปกติวันเดียวก็เดินออกไปได้
ทว่าด้านในยังคงมีสัตว์อสูรมาร หลังจากพัวพันต่อสู้กับสัตว์อสูรมารตัวหนึ่งแล้วจำเป็นต้องพักสักวันหนึ่งเพื่อฟื้นฟูเรี่ยวแรง ดังนั้นกว่าจะเดินออกไปได้คงต้องใช้เวลาราวสิบวันถึงครึ่งเดือน
ด้วยเหตุนี้เฮ่อเถาจึงเลือกเอาตัวเลขตรงกลาง เป็นสิบสองวันก็แล้วกัน