ตอนที่ 100 คนแต่ละรุ่นย่อมมีสิ่งที่ต้องแบกรับ

ตอนที่ 100 คนแต่ละรุ่นย่อมมีสิ่งที่ต้องแบกรับ

เฮ่อเถาฟังคำพูดเพียงไม่กี่ประโยคนั้นของชีเหิง ก็รู้ว่าการที่เขามีความสำเร็จในวันนี้ ล้วนเป็นเพราะตัวเขาเองทั้งสิ้น

หากไม่ใช่เพราะชีเหิงมุ่งมั่นสร้างตัวด้วยตนเอง ต่อให้ฟังคำพูดของนาง ก็ใช่ว่าจะมีความสำเร็จเช่นในยามนี้ได้

เฮ่อเถายิ้มบาง “ราชครูเช่นนี้นับว่าแสวงเมตตาได้เมตตาแล้ว มิใช่หรือ”

คงได้แต่กล่าวว่าเดิมทีชีเหิงก็เป็นคนที่ใฝ่หาความก้าวหน้า อย่างน้อยก้นบึ้งของหัวใจก็ยังคงเที่ยงธรรม

ในตอนนั้นที่มาชวนนางร่วมมือกัน ก็คงมิได้คิดจะหลอกลวงผู้อื่นจริง ๆ เสียทั้งหมด เพียงแต่คนสองคนกลับคิดจะเปิดสำนักสักแห่ง ช่างเพ้อฝันสิ้นดีจริง ๆ

นี่หากเปลี่ยนเป็นคนที่มีเจตนาชั่วร้าย ต่อให้นางกล่าววาจาเหล่านั้นออกไป ก็ใช่ว่าจะยอมรับฟังจริง ๆ

ชีเหิงได้ยินคำนี้ พลันหัวเราะออกมา