เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 98 เป็นนางที่เอาใจคนถ่อยไปวัดใจวิญญูชนแล้ว
ฉินเอ่อร์หลิ่งไม่เคยรู้สึกว่าหัวใจของตนเต้นเร็วเพียงนี้มาก่อน
ทว่าเฮ่อเถากลับมีสีหน้าสงบนิ่ง
ยามที่ศิษย์สำนักอวี้หลินมองเห็นซื่อจื่อจวนอ๋องซุ่น ก็พากันลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก
“ซื่อจื่อ เชิญติดตามพวกเราไปสักเที่ยวเถิด” ศิษย์สำนักอวี้หลินที่เป็นหัวหน้าประสานมือคารวะต่อฉินเอ่อร์หลิ่ง
ครั้นกล่าวคำนี้จบ ผู้นั้นยังมองไปยังเฮ่อเถา “แม่นางเถาเถาก็ไปด้วยกันเถิด”
ฉินเอ่อร์หลิ่งในยามนี้ประหม่าเสียจนไม่กล้าก้าวเดินอย่างสิ้นเชิง เป็นเฮ่อเถาที่คอยประคองนางเดินไป
ศิษย์สำนักอวี้หลินสอบถามฉินเอ่อร์หลิ่งกับเฮ่อเถา ล้วนเป็นการไต่ถามว่าช่วงนี้ในการใช้ชีวิตของพวกเขามีสิ่งใดผิดปกติหรือไม่
เพราะกลิ่นอายบนร่างของบ่าวรับใช้เหล่านั้นเป็นกลิ่นอายของเผ่ามารจริง ๆ
อีกทั้งยังเป็นเผ่ามารที่มีตบะมารแท้ขึ้นไปด้วย