ตอนที่ 88 แค่ช่วงพริบตาเดียว เด็กก็เติบโตจนปานนี้แล้ว

ตอนที่ 88 แค่ช่วงพริบตาเดียว เด็กก็เติบโตจนปานนี้แล้ว

“คุณหนู คนผู้นี้เป็นนักต้มตุ๋นชัด ๆ เจ้าค่ะ ท่านอย่าไปเชื่อคำพูดของนางเลย ทิ้งของสิ่งนี้ไปเถิด” หญิงรับใช้ของหลินจี๋เสียงก้าวขึ้นหน้าพลางคิดจะให้คุณหนูของตนทิ้งสิ่งที่เรียกว่าวรยุทธ์ในมือเล่มนั้นเสีย

ทว่าหลินจี๋เสียงกลับกอดไว้แน่น ก่อนจะเอ่ยปาก “กลับบ้านก่อน เรื่องเสื้อผ้าให้ช่างตัดเย็บมาที่บ้านก็พอ มอบเงินค่าย่ำเท้าให้นางสักหน่อย”

หญิงรับใช้ผู้นั้นทำได้เพียงพยักหน้า จากนั้นจึงสั่งให้บ่าวรับใช้ชายคนหนึ่งไปส่งข่าว

นางทำได้เพียงติดตามคุณหนูของตนกลับบ้าน

นายท่านหลินเห็นลูกสาวที่เพิ่งออกไปได้ไม่นานกลับมาอีกครั้ง ก็เกิดความสงสัยอยู่บ้าง “มิใช่ออกไปข้างนอกอยู่หรอกหรือ เหตุใดจึงกลับมาเร็วเช่นนี้เล่า”