ตอนที่ 76 วาดหมูวาดแพะล้วนไม่สำคัญ ขอเพียงใช้ได้ก็พอ

ตอนที่ 76 วาดหมูวาดแพะล้วนไม่สำคัญ ขอเพียงใช้ได้ก็พอ

เฮ่อเถามองดูไห่เซิ่นคุกเข่าตัวสั่นงันงกอยู่บนพื้น โบกมือคราหนึ่งก็เก็บภาพถ่ายไป

“ยามนี้นึกสิ่งใดออกแล้วหรือไม่” เฮ่อเถามโนปุจฉา

ทว่าไห่เซิ่นกลับมิได้ตอบคำ

เห็นได้ชัดว่าเรื่องราวของราชันมารปฐมบรรพชนผู้นี้ ไห่เซิ่นไม่เต็มใจที่จะเอ่ย หรือเป็นไปได้อย่างยิ่งว่ามิอาจเอ่ยได้

เฮ่อเถารู้สึกโน้มเอียงไปทางกรณีหลังมากกว่า

เพราะนางมิได้ยินเสียงในใจใด ๆ ของไห่เซิ่นเลยแม้แต่น้อย

ยามนี้ไห่เซิ่นย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะมิคิดสิ่งใด

เช่นนั้นย่อมต้องมีอาคมบางอย่างทำให้มิอาจนึกคิดเรื่องราวเกี่ยวกับราชันมารปฐมบรรพชนผู้นี้ได้

และในตอนที่เฮ่อเถาคิดว่าไห่เซิ่นคงไม่เอ่ยถึงเรื่องนี้แล้ว ไห่เซิ่นกลับเปิดปากพูด