เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 74 ไม่แน่อาจถูกยกขึ้นโต๊ะอาหารไปแล้ว
เฮ่อเถาซัดหมัดลงไปหนึ่งที ส่งเย่เวยล้มคว่ำลงกับพื้นโดยตรง
สายตาที่มองมายังเฮ่อเถาอีกครา กลายเป็นดวงตาคู่นั้นของเย่เวยที่เปี่ยมไปด้วยความกังขาเสียแล้ว
ยามนี้เย่เวยยังคงไม่ได้สติรับรู้ว่าเหตุใดเฮ่อเถาจึงมีโทสะ
เมื่อครู่เพิ่งจะซักไซ้ว่าตนเองเป็นผู้ใดกันแน่ นางยังไม่ทันได้ตอบสนอง ก็ถูกเฮ่อเถาซัดหนึ่งหมัดจนล้มคว่ำลงกับพื้น
เฮ่อเถามองดูเย่เวยที่นอนอยู่บนพื้นด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ ก็ล่วงรู้ว่าในช่วงเวลาที่นางถูกเฟิงเซิ่งยึดร่างนั้น กาลเวลาและความทรงจำล้วนหยุดชะงักลงโดยสิ้นเชิง
เห็นได้ชัดว่าหลังจากเฟิงเซิ่งหลับใหลไป ก็ไม่อาจครอบครองความทรงจำของเย่เวยเช่นกัน
ทว่าการกระทำของเย่เวยกลับจะโน้มเอียงเข้าหาเฟิงเซิ่ง
นั่นหมายความว่า เย่เวยคิดว่าการที่ตนกระทำสิ่งเหล่านี้ล้วนพึ่งพาสัญชาตญาณ