เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 72 ไร้สาระ ข้ากลายเป็นคนชั่วไปตั้งแต่เมื่อใดกัน
เฮ่อเถาเห็นสีหน้าไม่ยอมเชื่อของเย่เวย จึงชักมือกลับ
“ไม่เชื่อก็ช่างเถอะ” กล่าวจบคำนี้ นางก็มุดลึกเข้าไปในตัวเมืองทันที
เรือนพักบริเวณรอบนอกของเมืองนี้มีบางส่วนทรุดโทรมไปแล้ว ทั้งยังมีพืชพรรณเลื้อยพันขึ้นอยู่เต็มไปหมด
ในเมื่อคนของสำนักชินเทียนรู้ว่าที่นี่คือสุสาน เช่นนั้นคนของสำนักชินเทียนก็น่าจะอยู่แถวนี้สิถึงจะถูก
ทว่าเย่เวยจากศิษย์กลุ่มนั้นมา แต่นางก็มิได้ลงมือสังหารศิษย์พวกนั้น คงเพียงแค่ซัดจนสลบไปเท่านั้น
ทว่าศิษย์สำนักทั่วไปย่อมมิได้เปราะบางถึงเพียงนี้ ยิ่งมิต้องเอ่ยถึงว่าคนที่มายังจี้ซื่อล้วนเป็นศิษย์ชั้นยอดของสำนัก
ดังนั้นศิษย์กลุ่มนี้คงไม่หมดสติไปนานนัก
เมื่อฟื้นขึ้นมาแล้วพบว่ามีคนหนึ่งหายตัวไป อีกทั้งพวกตนยังมาหมดสติ ย่อมต้องคาดเดาถึงความผิดปกติได้เป็นแน่