เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 69 นั่นมันตบหน้าเผ่ามารชัด ๆ
ยามที่เฮ่อเถาแตะถึงพื้น นางก็พบว่าตนเองได้มาถึงลานยอดราบอีกแห่งหนึ่งแล้ว
ทว่าสถานที่แห่งนี้กลับแตกต่างจากลานยอดราบแห่งอื่นโดยสิ้นเชิง
หากมิใช่เพราะเฮ่อเถาสามารถสัมผัสได้ว่าตนเองมิได้อยู่บนพื้นดิน ถึงเพิ่งตระหนักรู้ว่าตนยังคงอยู่เหนือจี้ซื่อ
เพียงแต่ลานยอดราบแห่งนี้แทบไม่ต่างอะไรกับโลกบนพื้นดินสักเท่าใด
เบื้องบนมีภูเขาสูง ทั้งยังมีทะเลสาบ
กระทั่งทะเลสาบแห่งนั้นยังเชื่อมติดกับริมขอบของลานยอดราบ สายน้ำในทะเลสาบไหลบ่าทะลักลงไปเบื้องล่างอย่างไม่ขาดสาย
เวลานี้เฮ่อเถาถึงเพิ่งตระหนักได้ว่าเหตุใดบนลานยอดราบแห่งอื่นจึงมีฝนตกอยู่ตลอดเวลา
นั่นมิใช่น้ำฝน หากแต่เป็นน้ำในทะเลสาบ
คาดว่าสถานที่แห่งนี้คงเป็นที่ซึ่งเผ่ามารและเผ่ามนุษย์เคยอยู่อาศัยในอดีต