เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 67 ไห่เซิ่นรู้สึกว่าตนเองตายตาไม่หลับจริง ๆ
เฮ่อเถาเหลือบมองไห่เซิ่นที่สลบไสลนอนแผ่อยู่บนพื้น แล้วหันไปมองหม้อต้มที่เดือดปุด ๆ ของตนเอง
สำเร็จจริง ๆ หรือ
หรือว่าไห่เซิ่นผู้นี้ยังอ่อนหัดเกินไปกันแน่
หวนนึกถึงอดีตขึ้นมา มีหญ้าพิษแมลงพิษชนิดใดบ้างที่นางไม่เคยกิน
แม้มิใช่ว่านางจะเต็มใจกิน ทั้งบางครายังเกือบถูกพิษสังหารเอาเสียด้วย ทว่านางก็พยายามเอาชีวิตรอดมาได้อย่างสุดกำลัง
ไห่เซิ่นเพิ่งจะฟื้นคืนสติ พอผุดลุกขึ้นนั่งก็เห็นเฮ่อเถากำลังถือช้อนตักชิมยาพิษในหม้อนั้นอยู่ ด้วยความตกใจสุดขีดจึงวูบหมดสติไปอีกรอบทันที
เฮ่อเถาชิมไปคำหนึ่ง รสชาตินั้นไม่อาจยกยอได้เลยจริง ๆ
กลิ่นรสย่ำแย่อย่างยิ่ง ทั้งยังเผ็ดชาแสบลิ้นอยู่บ้าง
นางวางช้อนน้ำแกงลง ทอดสายตามองไห่เซิ่นที่เพิ่งจะยันกายลุกขึ้นแล้วล้มพับลงไปใหม่ แล้วจึงนั่งลงตามเดิม