เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 58 ต่อให้ข้าเบี้ยวตั๋ว คนที่จ่ายเงินก็คือเจ้าอยู่ดี
พอเฮ่อเถาได้ยินคำว่าจี้ซื่อ นางก็เปิดแผนที่ขึ้นมาดูทันที
นางว่าแล้วเชียวว่าชื่อสถานที่นี้ช่างคุ้นเคยจริง ๆ
พอมองดูแล้ว นี่มิใช่ฐานที่มั่นใหญ่ของเผ่ามารเมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อนหรอกหรือ
มันคือสถานที่ถัดไปที่นางกำลังจะเดินทางไปพอดี
ที่นั่นเคยเป็นฐานที่มั่นใหญ่ของเผ่ามาร และในยามนี้ก็เป็นหนึ่งในเขตต้องห้ามของเผ่ามนุษย์เช่นกัน
แม้สถานที่แห่งนี้จะมิได้กว้างใหญ่เท่าป่าแดนเหนือ ทว่าเพราะยอดเขาสูงชันอันตราย เผ่ามนุษย์จึงไม่อาจย่างกรายเข้าไปได้โดยง่ายจริง ๆ
ยิ่งรวมกับสัตว์อสูรมารที่ยึดครองอยู่ ณ จี้ซื่อแล้ว นอกจากผู้บำเพ็ญเซียน ก็ไม่มีผู้ใดไปได้จริง ๆ
“เจ้าไปคนเดียวหรือ” เฮ่อเถาเอ่ยถามเขา
พรสวรรค์ของเซิ่งหลิงเย่ในยามนี้ดีขึ้นมากแล้วจริง ๆ ทว่าหากไปเพียงลำพัง ก็คงยังมีอันตรายอยู่ดี