เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 44 โมโหจนเด็กแสบกระโดดโหยงเหยงในเขตอาคม
เด็กทั้งสองตกใจกลัวจนกอดกันกลม มองเฮ่อเถาด้วยสีหน้าหวาดผวา “เจ้าเป็นผีหรือ”
“เหตุใดถึงไม่คิดว่าข้าเป็นภูตเซียนหญิงอะไรเทือกนั้นบ้างเล่า” เฮ่อเถาพูดไม่ออกบอกไม่ถูกอยู่บ้าง ที่ใดจะมีผีโผล่ออกมาตอนกลางวันแสก ๆ กัน
“ย่าบอกว่าภูตเซียนหญิงหน้าตางดงามยิ่งนัก เจ้าหน้าตาพอ ๆ กับพี่สาวอาฮวาข้างบ้าน ย่อมไม่ใช่เซียนหญิงแน่นอน” พี่ชายเด็กแสบรีบแก้ต่างทันควัน
เฮ่อเถา : .....
พูดจาเช่นนี้ช่างทำร้ายจิตใจนางและอาฮวาข้างบ้านคนนั้นเกินไปแล้วกระมัง
ผ่านไปครู่หนึ่ง ชาวบ้านที่ส่งเสียงเอะอะโวยวายก็พากันมาถึง
ยามที่พวกเขาเห็นเฮ่อเถา บนใบหน้าก็เต็มไปด้วยความตกตะลึงเช่นกัน
ทว่าหัวหน้าหมู่บ้านแม้จะประหลาดใจ แต่ก็มิได้เสียขวัญตกใจกลัว
หากเป็นพวกมารอสูรภูตผีปีศาจจริง ย่อมรอไม่ถึงให้เด็ก ๆ มาส่งข่าวหรอก