ตอนที่ 35 เดี๋ยวนี้หาเงินง่ายดายปานนี้เชียวหรือ?

ตอนที่ 35 เดี๋ยวนี้หาเงินง่ายดายปานนี้เชียวหรือ?

หัวหน้าหน่วยมองดูท่าทางของเฮ่อเถาที่กอดตำลึงเงินและอักขระยันต์เหล่านั้นพลางยิ้มโง่งม ก็รู้สึกเวทนานางอยู่บ้าง

ช่างขาดแคลนเงินทองจริง ๆ เสียด้วย

มิเช่นนั้นคงไม่ยอมเสี่ยงชีวิตมาเป็นเหยื่อล่อ

เมื่อคิดได้เช่นนี้ หัวหน้าหน่วยจึงหยิบตำลึงเงินออกมาจากแหวนเก็บของของตนอีก 100 ตำลึงเงินมอบให้นาง

“รับไปเถิด ภายหน้าอย่าได้ทำงานที่อันตรายเยี่ยงนี้อีกเลย เจ้าอายุก็ยังน้อย ไปหาสำนักสักแห่งอยู่มิประเสริฐกว่าหรือ?”

เขาเป็นเด็กกำพร้า ทั้งไม่มีครอบครัวอันใด ทว่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเด็กสาวที่ดูอายุน้อยกว่าตนสิบกว่าปีคนหนึ่ง ก็ยังคงทำใจตัดรอนมิลงอยู่บ้าง

เฮ่อเถาถูกคำพูดของหัวหน้าหน่วยผู้นี้ดึงความคิดกลับมา

นางเองก็นึกไม่ถึงว่าหัวหน้าหน่วยผู้นี้จะมอบเงินให้นางกะทันหัน

ความจริงตอนที่เข้าร่วมหน่วยย่อยนี้ นางมิได้มาเพื่อเงินทองจริง ๆ