เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 1 แล้วก็...ไม่มีหลังจากนั้นอีกเลย
ปีที่สามหลังเผ่ามารถูกทำลายล้าง
ท่ามกลางขุนเขาลึกแห่งหนึ่ง จู่ ๆ กระเรียนวิญญาณก็โบยบินขึ้นสู่ท้องฟ้า แสงเมฆาสาดส่องประกายไปทั่วทุกสารทิศ
เสียงนกขับขานปลุกเด็กสาวในเรือนหลังเล็กกลางหุบเขาลึกให้ตื่นจากภวังค์ขึ้นมากะทันหัน
นางได้สติกลับมาแล้วมองไปยังแสงเมฆาที่แผ่กระจายออกมาจากยอดเขา แววตาพลันวาบผ่านความสงสัยขึ้นมาสายหนึ่ง
นับตั้งแต่นางทะลุมิติเข้านิยายมา ทั่วทั้งโลกบำเพ็ญล้วนคละคลุ้งไปด้วยความวุ่นวายโกลาหล ในช่วงสิบปีแรกนางเคยเสาะหาสำนักแห่งหนึ่งเพื่อกราบอาจารย์ร่ำเรียนวิชา
ทว่าเนื่องจากพรสวรรค์ย่ำแย่เกินไป เล่าเรียนมาสิบปียังคงอยู่ที่ระดับหลอมปราณ จึงถูกสำนักส่งตัวกลับลงเขาไป
ด้วยเหตุนี้นางจึงเปลี่ยนไปเข้าอีกสำนักหนึ่ง ผลลัพธ์ก็ยังคงเหมือนเดิม
ไป ๆ มา ๆ สำนักต่าง ๆ ในทั่วทั้งโลกบำเพ็ญจึงไม่มีที่ใดต้องการรับนางอีกเลย
เมื่อไร้หนทาง เฮ่อเถาจึงทำได้เพียงหาป่าลึกดงดิบสักแห่งเพื่ออาศัยอยู่