กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 342 พบกันอีกครั้ง
เมื่อทั้งสี่คนเดินทางลึกเข้าไปในแคว้นฝนเรื่อย ๆ
ยาฮิโกะกับพวกอีกสองคนก็ยิ่งขมวดคิ้วแน่นขึ้น ที่นี่มันนรกบนดินชัด ๆ
หมู่บ้านที่ผ่านแทบไม่มีคนอยู่เลย มองไปทางไหนก็มีแต่เศษอิฐเศษกระเบื้อง
ตามบ้านพัง ๆ ใต้สะพาน และที่ที่พอหลบฝนได้ มีแต่คนสวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งอยู่เต็มไปหมด
ใบหน้าของผู้คนไม่มีชีวิตชีวาเลยสักนิด ดวงตาเหม่อลอยเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
ถึงจะอยู่กันในสภาพนี้ ก็ยังมีกลุ่มติดอาวุธกลุ่มเล็ก ๆ มาคอยไล่พวกเขาอีก
คนพวกนั้นไล่พวกเขาเหมือนไล่วัวไล่แกะ ไม่ได้เห็นผู้ลี้ภัยเหล่านี้เป็นคนเลยด้วยซ้ำ
สภาพที่นี่เลวร้ายยิ่งกว่าตอนที่พวกเขาจากไปเมื่อหลายปีก่อนเสียอีก