เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 262 วัยเด็กของเอ
ดึกของวันที่สามหลังภารกิจสุดท้ายจบลง
เอปรากฏตัวที่หน้าศูนย์กวดวิชาวัยเด็ก
เมื่อไม่อยู่ในร่างของอันเยี่ยน ผมยาวสีเงินของเขาก็แผ่สยายอยู่ด้านหลังราวกับแสงจันทร์ ดวงตาสีแดงสดเหมือนอัญมณีที่ย้อมด้วยเลือด
เสื้อคลุมยาวสีดำลากพื้น สาบเสื้อกับปลายแขนเสื้อเดินเส้นสีเงินบาง ๆ สองเส้น ตรงเอวรัดแน่นด้วยเข็มขัดสีทอง
ปลอกคอสีดำกว้างสองนิ้วมือรัดแน่นอยู่รอบลำคอขาวซีดที่ดูเย็นเยียบ คิ้วและดวงตาของเอดูคมกริบ พอมองมา ก็เห็นความเศร้าจาง ๆ อยู่ลึกลงไปในดวงตาสีดำสนิท
ในร้านมีแค่ลู่เหยา ปู้ตู๋ และเอ้อร์ซิน
หลังภารกิจสุดท้ายจบลง ลู่เหยาก็หลับเป็นตายไปสามวันสามคืน ตอนนี้เธอเพิ่งตื่นได้ไม่นาน ยังไม่หายอ่อนเพลียดี
ปู้ตู๋นั่งเงียบ ๆ อยู่ข้างลู่เหยา เอยังไม่ทันก้าวเข้าร้าน เขาก็รู้ตัวแล้ว จึงเงยหน้ามองไปด้วยสายตาจับจ้อง
แมวอ้วนที่เหมือนก้อนเนื้อนอนขดอย่างเกียจคร้านอยู่บนตักเจ้าของร้าน ดวงตากลมชุ่มฉ่ำปรืออยู่ครึ่งหนึ่ง ท่าทางเหมือนคุณชายใหญ่ไม่มีผิด