เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 252 ติววิชาชีวิต
ลู่เหยาสังเกตเห็นมูมูนั่งหงอยอยู่ตรงมุมโซฟา เลยเดินเข้าไปสะกิดเบาๆ
“เป็นอะไรไปเหรอ”
มูมูก้มหน้าลงอย่างเขินๆ “ปู้ตู๋หน้าเหมือนลู่เหยามากเลย”
ไม่เหมือนเขา แถมลู่เหยายังบอกว่าปู้ตู๋เป็นลูกของเธอด้วย
ลู่เหยาลูบหน้าผากเกลี้ยงเกลาของมูมู แล้วนั่งลงข้างๆ
ไม่ไกลกันนัก ปู้ตู๋โดนฮาโรลด์กับซือจินดึงตัวไปนั่งตรงกลางเพื่ออ่านการ์ตูนด้วยกัน
ฮาโรลด์ยอมรับตำแหน่ง ‘น้าชาย’ ได้เร็วมาก เร็วเกินกว่าที่ลู่เหยาคาดไว้เสียอีก ตอนนี้ในใจเธอเลยอดคิดมากไม่ได้
ลู่เหยาหยิบเศษรูปถ่ายที่ขาดแหว่งออกจากกระเป๋าเสื้อ แล้วยื่นให้มูมูดู “นี่คือร่างเดิมของปู้ตู๋จ้ะ ฉันเองก็ยังไม่รู้ว่าเขามาจากไหน แต่เขาก็อ่อนโยนและน่ารักเหมือนมูมูเลย วันนี้เขาตามหาฉันมาจากที่ไกลมาก เรียกฉันว่าแม่ แถมยังบอกว่าจะปกป้องฉัน มันทำให้ฉันนึกถึงวันที่ได้เจอกับเธอขึ้นมาน่ะ”
ดวงตากลมโตของมูมูมีหยาดน้ำตาเอ่อคลอ มันมองลู่เหยาด้วยแววตาพร่ามัวแต่เป็นประกายระยิบระยับ