กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 238 คล้ายฝันแต่ไม่ใช่ฝัน
“เสี่ยวเหมย มาหาน้าสิ”
หญิงสาววัยรุ่นย่อตัวลง ทักทายเสี่ยวเหมยอย่างคุ้นเคย
เสี่ยวเหมยมีสีหน้าลังเล
ลู่เหยาไม่ได้เร่งรัดอะไร เธอยังคงนั่งยองอยู่ที่เดิม ยิ้มมองเสี่ยวเหมย
ตอนนั้นเอง ครูประจำชั้นของเสี่ยวเหมยก็เดินออกมาจากประตูโรงเรียน ในมือถือโทรศัพท์อยู่ พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นเสี่ยวเหมยกำลังยืนชะงักอยู่กับหญิงสาวคนหนึ่ง จึงเดินเข้ามาถามว่า “คุณลู่เหยาใช่ไหมคะ?”
ลู่เหยาลุกขึ้นยืนแล้วพยักหน้า
ครูประจำชั้นมองลู่เหยา พูดกับคนปลายสายอีกสองสามคำ ก่อนจะวางสาย แล้วหันมายิ้มให้ลู่เหยา “คุณเป็นน้าของเสี่ยวเหมยใช่ไหมคะ?”
ลู่เหยาพยักหน้า
ครูประจำชั้นถึงค่อยย่อตัวลง ชี้ไปทางลู่เหยาแล้วแนะนำให้เสี่ยวเหมยรู้จัก