กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 229 ราวกับผีเสื้อที่พลิ้วไหว
หูเจียวยืนอยู่หน้าศูนย์เติมเต็มวัยเด็ก ถ่ายป้ายหน้าร้านให้คนในไลฟ์ดู เสียงของเขายังแหบเหมือนเดิม “ที่นี่แหละครับ”
ข้อความสารพัดไหลผ่านมุมซ้ายล่างของหน้าจออย่างรวดเร็ว
【ที่แท้ชื่อเต็มก็ชื่อแบบนี้นี่เอง ‘ลู่เหยา’ คือชื่อเจ้าของร้านเหรอ?】
【มีใครเขาเอาชื่อตัวเองไปใส่บนป้ายร้านกันด้วย? เชยชะมัด】
【ฉันว่าก็โอเคนะ ชื่อเจ้าของร้านก็เพราะดี แต่สงสัยมากกว่าว่าที่นี่เขาสอนอะไรกัน】
【เติมเต็มวัยเด็กได้จริงเหรอ?】
【แค่ลูกเล่นเรียกลูกค้ามั้ง ก็คงขายขนมกับของเล่นสมัยเด็กนั่นแหละ เรียกสั้น ๆ ว่า ‘ขายความทรงจำ’】
【ชั้นวางใหญ่สองชั้นตรงหน้าร้านมีแต่ของเล่นกับขนม คนซื้อก็เยอะอยู่นะ】
【ผิดหวัง ผิดหวัง ผิดหวัง!!!】