เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 216 ไฟฉายจิ๋วที่ปลายนิ้ว
เซียวเจ๋อถูกลากเข้าไปในศูนย์กวดวิชาวัยเด็ก ตอนแรกเขายังพยายามขัดขืนอยู่บนบันได แต่ตอนนี้กลับไม่คิดจะต่อต้านแล้ว
รอให้ผู้หญิงคนนั้นรู้ว่าพูดโน้มน้าวเขาไม่ได้ เดี๋ยวเธอก็คงปล่อยเขาไปเอง อย่างไรเสียที่นี่ก็อยู่ใต้สะพานลอยเท่านั้น
ลู่เหยาปล่อยเซียวเจ๋อ แล้วหยิบปืนเป่าฟองสบู่จากชั้นวางของ ก่อนจะหันหลังเตรียมออกไป แต่จู่ ๆ ก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงหันกลับไปกวักมือเรียกเอ้อร์ซินที่หลบอยู่หลังชั้นวางของ “เอ้อร์ซินคนเก่ง มานั่งเป็นเพื่อนพี่ชายคนนี้หน่อยนะ เดี๋ยวฉันกลับมา”
แมวสามสีลายถังแก๊สกลอกตาไปมา ก่อนจะย่องก้าวแบบแมว สะบัดก้นกลม ๆ แล้ววิ่งต้วมเตี้ยมเข้ามาหาแขกด้วยตัวเอง พร้อมเอาตัวถูไถขาเขา “เหมียว~”
ถ้าลู่เหยาพูดอะไรสักอย่าง ย่อมมีข้อดีเสมอ
สมองน้อย ๆ ของเอ้อร์ซินฉลาดเป็นกรด
เซียวเจ๋อถอนหายใจออกมา ที่แท้ก็เป็นแมวนี่เอง
ตอนเจ้าของร้านเรียกว่า “คนเก่ง” หัวใจเขาก็กระตุกวูบ นึกไปชั่วขณะว่าตัวเองเผลอเข้ามาในร้านประหลาดอะไรสักแห่งเสียแล้ว
เซียวเจ๋อก้มมองก้อนเนื้อก้อนใหญ่ที่กำลังเบียดเข้าหาขา เขาจึงเผลอถอยหลังไปหนึ่งก้าว