เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 200 ทักษะติดตัวของเจ้าของร้าน
เสี่ยวเอ้อของชุนซีโหลวเห็นลู่เหยาเข้า ก็รีบยิ้มแย้มเดินมารับทันที “เถ้าแก่เนี้ยน้อย เชิญขอรับ ข้าน้อยจะพาท่านขึ้นชั้นบน”
แค่ไปดื่มชาที่ตึกข้างๆ แถมเลยเวลาพักเที่ยงมาแล้ว ช่วงบ่ายลู่เหยาจึงเดินออกมาคนเดียว
หลังจากเฉินเหลียนเหลียนกับสวีเหนียงจื่อนัดกับลู่เหยาไว้ ก็จองห้องส่วนตัวที่ชุนซีโหลวทันที จากนั้นก็ให้เสี่ยวเถาเดินกลับไปบอกเรื่องนี้กับลู่เหยาที่โรงภาพยนตร์
ห้องส่วนตัวของชุนซีโหลวห้องที่เคยใช้ถ่ายโฆษณา มีลูกค้ามารอคิวอยากนั่งทุกวัน จนห้องน้ำชาข้างๆ ที่ติดกันทั้งซ้ายขวาดูพลอยพลุกพล่านไปด้วย
เฉินเหลียนเหลียนกับสวีเหนียงจื่อปรึกษากันว่า คุยงานต้องใช้ความเงียบ จึงจองห้องน้ำชาที่อยู่ไกลจาก ‘จุดเช็กอินยอดฮิต’ ที่สุด แต่ก็อยู่บนชั้นสองเหมือนกัน และมีหน้าต่างเปิดออกไปเห็นถนน มองดูแล้วก็ไม่ได้ต่างจากห้องข้างๆ สักเท่าไหร่
พอลู่เหยาไปถึง เฉินเหลียนเหลียนกับสวีเหนียงจื่อก็มารออยู่ก่อนแล้ว เสี่ยวเถายืนคอยรินน้ำชาอยู่ข้างๆ
เฉินเหลียนเหลียนกับสวีเหนียงจื่อพอลู่เหยามาถึง ก็รีบลุกขึ้นมาต้อนรับ
ลู่เหยารีบเดินเข้าไป วางกระเป๋าลงบนพื้น “ขอโทษด้วยนะคะ มาช้าไปหน่อย”
เฉินเหลียนเหลียนส่ายหน้า “รู้ว่าเจ้างานยุ่ง นี่ก็ยังไม่ถึงเวลานัดเลย”